ketkata's profileketkata's spacePhotosBlogListsMore Tools Help

ketkata leejungpempoon

No list items have been added yet.

ketkata's space

April 19

สถานีแห่งความรัก(บทความ)

สถานีแห่งความรัก(บทความ)
ตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงคืนแล้วคับ อีก 15 นาทีจะเที่ยงคืน
ผมคงต้องเลือกลงสถานีใดสถานีหนึ่ง
ก่อนที่"..การรถไฟแห่งชีวิต.."จะปิดทำการ
ผมจับรถไฟเที่ยวแรกในเช้าวันนี้อย่างรีบร้อน
เพียงเพื่อจะมาพบปะเพื่อนๆที่ได้เคยพบเจอกันบนรถไฟ
ผมพบเพื่อนหลายคนยิ้มแห้งๆ บอกกับผมอย่างเศร้าๆว่า
"..เมื่อวานนี้เกือบจะไปถึงสถานีความรักแล้วเชียว แต่เราไม่กล้าพอที่จะลง.."
ผมได้แต่มองเพื่อนอย่างสงสารจับใจ
เธอคนนี้ขึ้นรถไฟบ่อยกว่าผมเสียอีก
และหลายครั้งก็เกือบจะได้ลงที่สถานีความรักแล้วด้วย
เพื่อนผมคนนี้มักจะขึ้นรถไฟที่สถานีความเหงาทุกๆวัน
ต่างกับผมที่ว่าผมขึ้นที่"..สถานีการค้นหา.." ผมจึงไม่รีบร้อนไปสู่สถานี ความรักมากนัก
เพราะมีอีกหลายสถานีที่ผมยังไม่ได้แวะลง
หรือบางสถานีนั้นก็เผลอเรอลง เข้าใจผิดคิดว่าถึงสถานีความรัก
แต่วันนี้ผมตั้งใจแล้วว่า..จะต้องไปให้ถึงสถานีความรักให้ได้..

เพื่อนผมอีกคนหนึ่งเป็นชายหนุ่ม
คนนี้ยิ้มเผล่ มาจากสถานีความหลง
เมื่อหลายวันก่อนเขารีบร้อนลงที่สถานีความใคร่ โดยที่ลืมเอาหัวใจไปด้วย
มีผู้หญิงคนหนึ่งเก็บไว้ให้ตั้งแต่วันนั้น เธอถามผมว่า
"..จะบอกเพื่อนคุณดีมั้ยค่ะ ว่าดิฉันก็เป็นห่วงและอยากคืนใจให้กับเขา.."
ผมได้แต่ยิ้ม ไม่ตอบอะไร และเมียงมองความสัมพันธ์ของทั้งสองที่สวนทางกัน
แต่ผมเชื่อว่าเพื่อนชายของผมคงได้เลือกสถานีที่ได้ลงกับเธออีกไม่นานนี้

ตลอดทั้งวันมานี้ ผมอ่านลำนำ บทชวนเชื่อของสถานีต่างๆ
รับฟังคำเล่าขานของผู้คนที่ได้สลักไว้บนฝาผนังรถไฟ บนเบาะ
เกี่ยวกับสถานีต่างๆที่พวกเขาได้แวะลง
มีคนหนึ่งเล่าว่า เขาขึ้นรถไฟที่สถานีความหลงและลงที่สถานีความตาย
และอีกหลายคนก็บอกว่า เลิกที่จะหวังว่าชีวิตนี้จะไปถึงสถานีความรักแล้ว
จึงตัดสินใจที่จะลงตามเบี้ยบ้ายรายทาง สถานีความเหงาบ้าง "..สถานีความเดียวดาย.."บ้าง
ผมก็เคยลงสถานีแบบนี้มาบ้าง แต่ไม่นานก็ต้องจับรถไฟไป"..สถานีความสุข.."ทุกที

ผมพูดคุย พบปะ แลกเปลี่ยนรอยยิ้มกับคนรอบข้างมากมาย
หลายๆคนคือคนที่ผมเคยเห็นตั้งแต่ครั้งก่อนที่มานั่งรอ แต่นั้นก็นานมาแล้ว
บางคนก็เขามาทักทาย ถามว่าผมจะลงสถานีใด
พอพบบอกว่า "..ลงสถานีความรักคับ.." เท่านั้น ก็ถึงกับส่ายหัวและสบถ
"..ชาตินี้จะมีวันไปถึงเหรอ ไกลก็ไกล รอไม่ไหวหรอก.."
แล้วเขาก็เดินจากไป ทิ้งให้ผมครุ่นคิดว่า จะลงกลางทางเสียดีมั้ย

อีก 15 นาทีจะเที่ยงคืน
ดึกมากแล้ว ดาวบนฟ้าส่องประกายระยับจับใจคนบนรถไฟที่เหม่อมองขึ้นไป
ลมหนาวพักพรูขึ้นมา...นั่น คนขี้หนาวขอลงที่สถานีหน้าเสียแล้ว
ผมได้แต่กอดตัวเองไว้มั่น มันแน่นหนาพอที่จะทำให้ผมได้ยินเสียงหัวใจตัวเองทีเดียว
ผมเหงา ท้อ และเริ่มอ่อนเพลียจากการเดินทางมาทั้งวัน
สถานีข้างหน้าเป็นสถานีของคนอ่อนล้า
หลายคนเดินลงไปเพราะเห็นว่า อย่างไรก็คงไปไม่ถึง
แต่หลายๆคนอย่างผมคนหนึ่ง ก็ยังอดทนที่จะรอไปให้ถึงสถานีความรัก

รถไฟเคลื่อนขบวนผ่านสถานีความเข้าใจ ความเดียวดาย ความท้อถอย
น้ำตาผมไหลอย่างไม่รู้ตัว ผมคงจะทนไม่ได้แล้วหล่ะ
เกือบจะสนองความรู้สึกนั้นในทันที มีมือบางยื่นมาแตะบ่า ละมุน
"..อดทนหน่อยค่ะ คุณอุตส่าห์อดทนมาหลายสถานีแล้ว
ฉันมองคุณอยู่นะ แอบเห็นคุณขำ คุณหัวเราะ และยิ้ม อยู่บ่อยๆ
วันนี้ก็ยิ้มหน่อยสิค่ะ.."
เจ้าของมือบางๆผ้าเช็ดหน้าสีฟ้ามาให้ผม ผมจึงส่งรอยยิ้มกลับไป
"..ขอบคุณคับ เรารู้จักกันรึเปล่านี่.." ผมมองหน้าเธออย่างพยายามนึก
"..ฉันเป็นใครเหรอ ก็คงเป็นหลายๆคนที่คุณเดินผ่าน และเราอาจจะได้ลงสถานีก็เป็นได้ ใครจะรู้หล่ะจริงมั้ย.."
เธอยิ้มอย่างคนอารมณ์ดีแล้วเดินไปตู้ข้างหน้า ทิ้งผมไว้กับผ้าเช็ดหน้าและความทรงจำดีๆ

ผมตัดสินใจเดินตามเขาไป จนทันเห็นแผ่นหลังนั้น
"..คุณลงสถานีข้างหน้ามั้ยคับ ผมว่า เราควรลงแล้ว.."
เธอหันมายิ้มรับ แล้วถามผมอย่างสุภาพว่า
"..แน่ใจหรือค่ะ ว่า เรา ควรลงได้แล้ว.." เธอยิ้มขันๆอีกตามเคย
"..มั้ง ไม่รู้สิ ผมว่าลงเถอะ ผ่านมาหลายสถานีแล้วนี่.." ผมตอบอย่างงอนๆ ประสาเด็ก
"..เอาหล่ะ ลงก็ลง ฉันว่าเราถึงแล้วหล่ะ ใช่มั้ยค่ะคุณ.."
เธอฉวยข้อมือผมก้าวไปที่บันไดรถไฟ พร้อมกันนั้น เสียงประกาศดังก้องไปทั่วทั้งรถไฟดังขึ้นว่า

"..สถานีความรัก ยินดีต้อนรับค่ะ.."


April 14

iรอ

คงจะมีรักจริงรออยู่....ที่ดินแดนใดสักแห่ง
คงมีใครสักคนรออยู่ตรงนั้น
คงมีความหมายใดซ่อนอยู่....กับการรอคอยอันแสนนาน
คงจะมีสักวัน ฉันคงได้เจอ
April 07

แล้วคุณจะ สุขใจที่ได้นึกถึง คำว่า “เพื่อน”

 

ก - ฮ เพื่อนฉัน

 

- เ ก็ บ เ ร า ไ ว้ ใ น ใ จ1

 

- เ ข้ า ใ จ เ ร า

 

1- ค อ ย เ ป็ น กำ ลั ง ใ จ ใ ห้ เ ร า

 

- ง้ อ เ ร า เ มื่ อ รู้ ตั ว ว่ า เ ข า ผิ ด

 

- จั บ มื อ เ ร า เ มื่ อ ต้ อ ง ก า ร กำ ลั ง ใ จ

 

- เ ฉ ย กั บ ค ว า ม ใ จ ร้ อ น ข อ ง เ ร า

 

- ช่ ว ย เ ห ลื อ เ ร า1

 

- ซื่ อ สั ต ย์ กั บ เ ร า ญ า ติ ดี กั บ เ ร า เ ส ม อ

 

1 - เ ดิ น เ คี ย ง ข้ า ง เ ร า

 

- ติ ด ต า ม ข่ า ว ค ร า ว ค ว า ม เ ป็ น ไ ป ข อ ง เ ร า

 

- ไ ถ่ ถ า ม ทุ ก ข์ สุ ข

 

- ทำ ใ ห้ ชี วิ ต ข อ ง เ ร า เ ป ลี่ ย น ไ ป

 

1 - ธั ม ม ะ ธั ม โ ม กั บ เ ร า

 

- นั บ ถื อ เ ร า แ ล ะ น่ า รั ก ใ น ส า ย ต า ข อ ง เ ร า

 

- บ อ ก ค ว า ม จ ริ ง แ ก่ เ ร า

 

- ป ล อ บ ใ จ เ มื่ อ เ ร า ท้ อ1

 

- ผ า ย มื อ ต้ อ น รั บ เ ร า เ ส ม อ

 

- ฝ า ก ค ว า ม จ ริ ง ใ จ ไ ว้ กั บ เ ร า

 

1 - เ พิ่ ม พ ลั ง ใ ห้ แ ก่ เ ร า

 

- ฟั ง เ ร า เ ส ม อ

 

- ภู มิ ใ จ ใ น ตั ว เ ร า

 

- ม อ บ สิ่ ง ดี ดี แ ก่ เ ร า

 

- ย ก โ ท ษ ใ ห้ กั บ ข้ อ ผิ ด พ ล า ด ข อ ง เ ร า

 

1 - รั ก ที่ เ ร า เ ป็ น เ ร า

 

- ล ะ เ อี ย ด อ่ อ น กั บ ค ว า ม รู้ สึ ก ข อ ง เ ร า

 

- ไ ว้ ใ จ เ ร า

 

- ศึ ก ษ า นิ สั ย ที่ แ ท้ จ ริ ง ข อ ง เ ร า

 

- สั ง เ ก ต ค ว า ม เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ใ น ตั ว เ ร า

 

1- เ ห็ น คุ ณ ค่ า ข อ ง เ ร า

 

- อ ธิ บ า ย ใ น สิ่ ง ที่ เ ร า ไ ม่ เ ข้ า ใ จ

 

- เ ฮ ฮ า กั บ เ ร า ไ ด้ ทุ ก เ ว ล า

+++ ค ว า ม รั ก ข อ ง ช อ ล์ ก กั บ ก ร ะ ด า น ดำ +++

 

ข้อความ
...แต่เดิม ชอล์ก กับ กระดานดำ ก็รักกันดี เอาใจใส่ซึ่งกันและกัน ต่างคนต่างชอบและเชื่อมั่นในสิ่งที่อีกคนเป็น

แต่อยู่มาวันหนึ่งชอล์กก็บังเอิญได้ไปเจอกับไวท์บอร์ด จึงติดใจหลงรักในความขาวสะอาด 

ในที่สุด...ชอล์กก็ตัดสินใจบอกเลิกกับกระดานดำ  กระดานดำเสียใจมาก เธอทำผิดอะไร ทำไมชอล์กจึงเปลี่ยนแปลง 

เพราะเธอดำอย่างงั้นใช่ไหม? เมื่อคิดได้อย่างนี้ กระดานดำจึงไปหาครีมไวท์เทนนิ่งต่างๆ มาใช้

ทางฝ่ายชอล์ก หลังจากบอกเลิกกระดานดำแล้ว ก็ไปคบหากับไวท์บอร์ด แต่ไม่นานเท่าไหร่ 

ชอล์กก็ได้เรียนรู้ว่าตัวเองกับไวท์บอร์ดนั้น เข้ากันไม่ได้เลย ชอล์กเขียนไวท์บอร์ดไม่ติด ไวท์บอร์ดไม่รักชอล์กแม้แต่นิด 

ชอล์กผิดหวังกับไวท์บอร์ดมาก  จึงพาหัวใจช้ำๆ กลับไปหากระดานดำ แต่ ...กระดานดำเปลี่ยนไปแล้ว เธอไม่ดำเหมือนก่อนแล้ว 

และหัวใจของเธอก็เปลี่ยนไปแล้วด้วยเช่นกัน 

 อ ย่ า ทำ ร้ า ย ค น ที่ ใ ช่…….ด้ ว ย ค ว า ม โ ล เ ล

ช่างเป็นเรื่องเศร้า!!!  แต่ก็เป็นเรื่องที่ทำให้เราคิดได้ว่า  ถ้ารักใคร ก็ต้องรักที่หัวใจของเขา

ไม่ใช่ที่หน้าตา ไม่ใช่เสื้อผ้าที่เขาใส่ ไม่ใช่เพราะนามสกุลเขาดัง  และไม่ใช่เพราะบ้านเขารวย 

การรักคนที่เปลือก และการตั้งสเป็กว่าถ้ามีแฟน แฟนฉันต้องเพอร์เฟ็คต์สุด แต่ต้องเป็นได้ในทุกสิ่งที่ฉันหวังนั้น 

เป็นการรักที่เหมือนดอกไม้ ทันทีที่บาน ไม่นานก็จะแห้งเหี่ยวลง

เพราะไม่มีใครที่เพอร์เฟ็คต์ทุกด้านและยอมเปลี่ยนตัวเองได้เพื่อคนอื่นขนาด
นั้น
ชีวิตของเขาหรือของเราก็เหมือนเส้นวงกลมที่วาดด้วยมือ

จึงไม่มีเส้นเส้นไหนหรอกที่จะสมบูรณ์แบบ เหมือนใช้วงเวียนวาด

หากจะรัก จึงควรยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น และบอกให้เขาเปลี่ยนเฉพาะ "บางสิ่ง" ที่ไม่ดี

รวมถึงตัวเราเองก็ต้องยอมเปลี่ยนในบางสิ่งที่ไม่ดีด้วยเช่นกัน

ซึ่งถ้าต่างคนต่างเปลี่ยนแบบนี้ ก็จะเรียกว่า "การปรับตัวเข้าหากัน" เพื่อจะรักกันได้อย่างไม่ไร้ความเข้าใจ

และ...อย่าให้ความรักของเธอโลเล เปลี่ยนใจง่ายเหมือนความรักของ "ชอล์ก"

 รั ก แ ล้ ว ต้ อ ง มั่ น ค ง......เ มื่ อ เ ธ อ ก็ มี ค น ที่ ใ ช่ อ ยู่ ใ ก ล้ ตั ว

แล้วจะเหนื่อยกับการวิ่งไล่ตามคนที่ไกลตัวไปทำไม?

 
There are no photo albums.
No list items have been added yet.